Decyzja o budowie nowego, murowanego ratusza zapadła pod koniec 1824 r. Budynek ten zastąpił stary, piętrowy, drewniany ratusz, wybudowany na środku Starego Rynku w drugiej połowie XVII w. Budynek drewnianego ratusza spłonął w 1808 r.
Ratusz gąbiński jest budynkiem o dużej harmonii, jednym z piękniejszych tego typu. Chociaż nie miał wieży, ze względu na swe usytuowanie, otrzymał jednak dwie fasady: jedną od strony rynku, drugą - od strony szosy Warszawa - Gostynin. W elewacji rynkowej dominuje okazały ryzalit z attyką tworzącą kondygnację ograniczoną dwoma wydatnymi, profilowanymi gzymsami. Oś środkową ryzalitu tworzy wnęka zamknięta podwójną archiwoltą z szerokim otworem okiennym na piętrze. W fasadzie od strony drogi wgłębiona wnęka wejściowa ujęta została w duże jońskie kolumny. Zarówno ryzalit, jak i wnęka kolumnowa należą do elementów występujących często w architekturze warszawskiej tego okresu.
Nazwiska autora projektu gąbińskiego ratusza nie podaje żadne z dostępnych źródeł pisanych i drukowanych. Nie wykluczone, że był nim słynny architekt Jakub Kubicki, który w latach 1826 -1827 pracował nad przebudową ratusza w Płocku. Być może, zlecono mu wcześniej wykonanie projektu dla Gąbina, tym bardziej, że w tym czasie wykonywał inne prace dla miast prowincjonalnych. Autorstwo Kubickiego zdaje się też potwierdzać charakter budowli pokrewnej stylowo z inną pracą tego architekta - przebudowanym przez niego pałacem Ossolińskich w Sterdyni.

(Janusz Szczepański, Dzieje Gąbina.)

Strona prywatna Jerzego Jędrzejkiewicza
czerwiec 2001 r.