| |
 |
Abraham Abele Ben Hayyim Halevi (1637-1683)
Słynny żydowski filozof, rabin i sędzia kahału.
Urodził się w G±binie. Przez długi czas był rabinem
kaliskim, wielce poważanym z powodu głębokiej swej
wiedzy. Napisał komentarz do zbioru midraszowego Jalkut
Szimeoni pt. Zajit Raanan - Oliwka rozłożysta
wydany w Dessau w 1704 r. Zebrał również obja¶nienia
do pięcioksi±gu Mojżesza. Najznakomitsz± jego prac±
jest obszerny komentarz do pierwszej czę¶ci dzieła Szulchan
Aruch Józefa Karo. Komentarz ten pt. Magen
Abraham - Tarcza Abrahama ukazał się
drukiem w Dyrenfurcie w 1693 r. |
|
| |
|
Dobrowolski
Franciszek (1830-1896)
Członek Rz±du Narodowego w r. 1863,
dziennikarz, dyrektor teatru. Urodził się w G±binie.
Ukończył gimnazjum płockie i wydział prawa
uniwersytetu moskiewskiego. W czasie powstania
styczniowego został naczelnikiem powiatu rawskiego a
potem członkiem rz±dów "majowego" i "wrze¶niowego".
Po powrocie z zesłania w gł±b Rosji, zamieszkał w
zaborze pruskim i zaj±ł się prac± publicystyczn±. Od
1 stycznia 1871 przez 25 lat był naczelnym redaktorem
"Dziennika Poznańskiego". W latach 1883 - 1896
piastował stanowisko dyrektora Teatru Polskiego w
Poznaniu. Należy mu przypisać ówczesny rozwój sceny
poznańskiej i jej wysoki artystyczny poziom.
|
|
| |
|
Lasocki Kazimierz
(1871-1952) - malarz pejzażysta
Urodził się w G±binie. Kształcił się w
Warszawie pod kierunkiem W. Gersona, a potem w Akademii
Sztuk Pięknych w Monachium i we Włoszech. Po powrocie
do kraju w 1919 r. brał udział w licznych wystawach
organizowanych w warszawskiej "Zachęcie". Jego
zasadnicza twórczo¶ć to malarstwo sztalugowe (olej i
akwarela) - portret, sceny rodzajowe, pejzaż wiejski,
rysunek. Do pejzaży często wprowadzał ¶wiat zwierzęcy.
Został nagrodzony za swe obrazy olejne: "Południe"
(1925) i "Struga" (1927). Z litografii
Lasockiego znane s±: "Autoportret" i "Sianokosy".
Znany jest także jako krytyk teatralny, gawędziarz,
autor wielu anegdot.
|
|
| |
|
Osiński
Kazimierz, Józef, Herman (1738-1802)
Pijar, pedagog, autor i tłumacz dzieł z
zakresu fizyki, chemii, metalurgii. Urodził się w
Dobrzykowie. W latach 1764-1765 odbył studia teologiczne
w Warszawie. Wykładał filozofię, matematykę, fizykę
i chemię w Collegium Nobilium. Zorganizował pierwsz± w
Warszawie szkoln± pracownię chemiczn±. Był autorem Fizyki
do¶wiadczeniami stwierdzonej (1777) oraz
pierwszych polskich podręczników z dziedziny metalurgii
żelaza Nauka o gatunkach i szukaniu rudy żelaznej
(1782) i Opisanie polskich żelaza fabryk
(1782). Z zainteresowań chemi± i botanik± wyrosło
dziełko Osińskiego Gatunki powietrza
odmienne od tego, w którym żyjemy (1783).
Był jednym z założycieli warszawskiego Towarzystwa
Przyjaciół Nauk.
|
|
| |
|
Sumiński Leopold
(1798-1862) - wybitny pedagog
Urodził się we wsi Koszelew. Po ukończeniu
Wydziału Nauk Pięknych Uniwersytetu Warszawskiego, 27
lipca 1821 r. uzyskał stopień magistra nauk i sztuk pięknych.
Nauczał języków starożytnych w Warszawie, Sejnach, Łomży,
Pułtusku. Od 1829 r. był rektorem Szkoły Wydziałowej
na Muranowie w Warszawie, a w 1833 r. został mianowany
członkiem Rady Wychowania Publicznego Królestwa
Polskiego. Od 1841 r. był dyrektorem Kursów
Pedagogicznych i przewodnicz±cym komitetu
egzaminacyjnego dla nauczycieli. W latach 1856 - 1861,
kiedy otrzymał emeryturę, zajmował stanowisko
pomocnika kuratora Okręgu Naukowego warszawskiego. W
1837 r. wydał w języku łacińskim bajki Ezopa. Był
autorem słownika łacińsko-polskiego, rozpraw
filozoficznych, podręcznika dla szkół elementarnych.
|
|
| |
|
¬ródło:
Janusz Szczepański - Dzieje G±bina do roku 1945
|
|
